Map 1
اصطلاح «ٱسم» در علم صرف
  قسیم مهمل
  قسیم فعل و حرف
  قسیم ظرف
  به معنای عَلَم
  قسیم لقب و کنیه
  به معنای موصوف
  به معنای نتیجه مصدر
  www.nomov.ir
یعنی لفظ معنادار
این معنا در السنه رایج ترین معنا است.
یعنی لفظی که متضمن معنای «في» نیست. گفته می شود برخی از ظروف، غیرمتصرف اند اما برخی دیگر هم ظرف استعمال می شوند و هم اسم. مانند کلمه «إذ» در آیه شریفه «يُبَصَّرُونَهُمْ يَوَدُّ الْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَدِي مِنْ عَذابِ يَوْمِئِذٍ بِبَنِيهِ (معارج/11)» که مضاف الیه می باشد و مفعول فیه نیست.
یعنی لفظ معرفه که ضمیر و اسم اشاره و اسم موصول و منادا و ... نباشد و این معنا مقسم است برای معنای بعدی یعنی اسم در این معنا شامل کنیه و لقب و اسم در معنای بعدی می شود.
اسم یا موصوف صرفی با موصوف نحوی که به آن منعوت نیز گفته می‌شوند، یکی نیستند. منعوتّ همیشه در کنار نعت یا صفت نحوی تحقق دارد اما موصوف صرفی یا اسم برخواسته از ویژگی معنایی هر لفظ علی‌حده است.
نقل در الفاظ، احیاناً با تغییراتی در ظاهر لفظ همراه است؛ مثلاً نقل برخی از الفاظ بر وزن فعیل از وصفیت به موصوفیت همراه دخول لام تأنیث معنوی است و از آن جمله است: خاصة و صحیفة.
در این اصلاح غالباً اضافه به مصدر می شود.