اغراض القای خبر
اغراض القای خبر
  ذلت لقدرتك الصعاب
  فهي بمشيتك دون قولك مؤتمرة
  أنت المدعو للمهمات‏
  لا يندفع منها إلا ما دفعت‏
  و قد نزل بي يا رب ما قد تكأدني ثقله
  بقدرتك أوردته علي‏
  لا مصدر لما أوردت
  فقد ضقت لما نزل بي يا رب ذرعا
  أنت القادر على كشف ما منيت به‏
شاید جمله خبری اصلی است و غرض بیان لازم فائدة الخبر است یعنی اینکه من به سعه قدرت تو التفات و ایمان دارم و یا عدول شده و غرض استدعاست یعنی ذلل لقدرتک الصعاب و سبب بلطفک الاسباب و ... الخ
غرض از اطناب علی‌رغم اینکه همان مطلب بند قبلی است دو نکته است؛ یک علاوه بر قطعیت جملات فعلیه سابقه، با استفاده از جمله اسمیه استمرار این احکام هم ثابت شود و دیگر آن‌که دخل متوهم یعنی ایتمار با قول و انزجار با نهی، بارز دفع شود.
ظاهرا غرض از القای خبر غیراصلی است و آن استعطاف است و فصل در جمله لاحق نیز آن را تأیید می کند علی سبیل شبه کمال الاتصال و إلا موضع وصل بود
ظاهرا غرض از القای خبر غیراصلی است و آن تعلیل دعا و فزع سائل است.
به‌منزله صغری است برای دو جمله سابق و علت وصل هم همین است.
احتمال دارد مراد این باشد که تو عظمتی داری که می توانی حاجت من را بدهی ( این معنا به معنای اصلی جمله فعلیه نزدیک تر است) و یا اینکه غرض این باشد که حالا که به قدرتت این بلا را احداث کرده ای پس با این حال زاری من آن را باز به قدرتت از بین ببر (این معنا با سیاق ملائمت بیشتری دارد و خصوصاً عطف با فاء .در جمله آتی)
غرض بیان استسلام متکلم است تا پادشاه مطلق هستی بر وی رحمت آرد زیرا عبد خود را کاملاً بدون پناه می بیند
استرحام است
تحريك الهمة إلى ما يلزم تحصيله‏ و البته این لزوم ادعایی است از متکلم به حساب لازمه کمال و فضل مخاطب.