اغراض القای خبر
 ذلت لقدرتك الصعاب و تسببت بلطفك الأسباب و جرى بقدرتك القضاء و مضت على إرادتك الأشياء
شاید جمله خبری اصلی است و غرض بیان لازم فائدة الخبر است یعنی اینکه من به سعه قدرت تو التفات و ایمان دارم و یا عدول شده و غرض استدعاست یعنی ذلل لقدرتک الصعاب و سبب بلطفک الاسباب و ... الخ
 فهي بمشيتك دون قولك مؤتمرة و بإرادتك دون نهيك منزجرة
غرض از اطناب علی‌رغم اینکه همان مطلب بند قبلی است دو نکته است؛ یک علاوه بر قطعیت جملات فعلیه سابقه، با استفاده از جمله اسمیه استمرار این احکام هم ثابت شود و دیگر آن‌که دخل متوهم یعنی ایتمار با قول و انزجار با نهی، بارز دفع شود.
 أنت المدعو للمهمات و أنت المفزع في الملمات
ظاهرا غرض از القای خبر غیراصلی است و آن استعطاف است و فصل در جمله لاحق نیز آن را تأیید می کند علی سبیل شبه کمال الاتصال و إلا موضع وصل بود 
 لا يندفع منها إلا ما دفعت و لا ينكشف منها إلا ما كشفت
ظاهرا غرض از القای خبر غیراصلی است و آن تعلیل دعا و فزع سائل است.
قد نزل بي يا رب ما قد تكأدني ثقله و ألم بي ما قد بهظني حمله
به‌منزله صغری است برای دو جمله سابق و علت وصل هم همین است.
بقدرتك أوردته علي و بسلطانك وجهته إلي
احتمال دارد مراد این باشد که تو  عظمتی داری که می توانی حاجت من را بدهی ( این معنا به معنای اصلی جمله فعلیه نزدیک تر است) و یا اینکه غرض این باشد که حالا که به قدرتت این بلا را احداث کرده ای پس با این حال زاری من آن را باز به قدرتت از بین ببر (این معنا با سیاق ملائمت بیشتری دارد و خصوصاً عطف با فاء در جمله آتی)
لا مصدر لما أوردت و لا صارف لما وجهت و لا فاتح لما أغلقت و لا مغلق لما فتحت و لا ميسر لما عسرت و لا ناصر لمن خذلت
غرض بیان استسلام متکلم است تا پادشاه مطلق هستی بر وی رحمت آرد زیرا عبد خود را کاملاً بدون پناه می بیند.
قد ضقت لما نزل بي يا رب ذرعا و امتلأت بحمل ما حدث علي هما
استرحام است.
أنت القادر على كشف ما منيت به، و دفع ما وقعت فيه
تحريك الهمة إلى ما يلزم تحصيله‏ و البته این لزوم ادعایی است از متکلم به حساب لازمه کمال و فضل مخاطب.